Tijd stelen

En, heb jij dit jaar goede voornemens gemaakt? Lukt het om ze al 21 dagen vol te houden? Zelf heb ik er geen gemaakt. Meer nog: sinds een paar jaar is mijn goed voornemen dat ik geen goede voornemens maak. Ik was het beu om een jaar te beginnen met een resem ‘moetens’, de bijhorend stress en met de zekerheid dat ik mezelf toch maar zou teleurstellen.

Trouwens, waarom zou je wachten tot 1 januari om die zaken die je wil veranderen in je leven aan te pakken? Is het niet beter om dat onmiddellijk te doen? Een vraag waarop ik, van nature een kei in het procrastineren, ondertussen volmondig ja kan antwoorden.

Ik was het beu om een jaar te beginnen met een resem ‘moetens’

De voorbije jaren merkte ik dat het steeds moeilijker werd om mijn stresslevels onder controle te houden. Ik heb een job waarin stress onvermijdelijk is, maar ik merkte dat ik er niet meer in slaagde om die stress naar beneden te krijgen. En dat liet zich voelen, lichamelijk en mentaal. Vorige winter heb ik maandenlang met een verschrikkelijke hoest rondgelopen, en thuis verloor ik veel te vaak mijn geduld, ook als daar amper reden toe was. Ik was een kijvende mama geworden, ook al wou ik dat niet zijn, het was sterker dan mezelf.

image

En toen kreeg ik op het werk een opleiding om voortekenen van een burn-out bij mijn medewerkers te herkennen. En kon ik, als ik naar mezelf keek, bij elk alarmsignaal een vinkje plaatsen. Ik wist al langer dat het zo niet verder kon, maar negeerde die wetenschap. Maar op die opleiding werd ik zo met mijn neus op de feiten gedrukt, dat ik wist dat ik onmiddellijk actie moest ondernemen.

 

Maar hoe? Een andere job nemen was niet onmiddellijk een optie. Ik hou namelijk van mijn job en was (en ben) bezig met een fantastisch project dat ik graag tot een goed eind wil brengen. Een uitdaging met veel stress, maar wel een droomopdracht.

Actie

Ik moest dus op andere vlakken actie ondernemen. Want, zo had ik in de opleiding geleerd, een burn-out vermijden kan niet alleen door de draaglast te verminderen (door bv. voor een andere job met minder stress te kiezen), maar ook door je draagkracht te verhogen. En dat doe je door beter voor jezelf te zorgen.

En daar probeer ik werk van te maken. Sinds september ga ik regelmatig fitnessen. In het weekend bekijk ik mijn werkmailbox maar 1 keer per dag, en soms zelfs helemaal niet. En weet je, er zijn nog geen rampen gebeurd, ik heb nog niets belangrijks gemist, ik heb er alleen heel veel rust in mijn hoofd voor in de plaats gekregen. Al moet ik mijn mailbox wel uitschakelen op mijn smartphone, moet ik bekennen, ik heb niet voldoende karakter om niet te kijken als ik de mails zie binnenlopen.

image

En ik heb ook een abonnement op Hello Fresh genomen. Mijn man eet op zijn werk, de zonen op school, waardoor ik mezelf voedingsgewijs jarenlang erg verwaarloosd heb. Ik was tevreden met weekendrestjes, diepvriesmaaltijden, frietkotbezoekjes en koekjes en chocolade. Nu kook ik drie keer per week een Hellofreshmaaltijd. Ik hoef niet na te denken over wat ik wil eten, ik hoef geen boodschappen te doen, gewoon de box uit de frigo halen en beginnen koken. Ik eet gezonder, en geniet echt van dat half uurtje ontstressen in de keuken. Ook de zonen genieten mee: van elke maaltijd willen ze proeven, waardoor ik zelden overschotjes heb.

Ik was tevreden met weekendrestjes, diepvriesmaaltijden en frietkotbezoekjes

En voor de rest probeer ik zoveel mogelijk tijd te stelen: op het werk eet ik niet langer  vlugvlug een broodje aan mijn bureau, maar wandel ik op droge dagen naar een grootwarenhuis waar ik een slaatje koop en eet ik dat vervolgens op in de refter, aan tafel bij een deel collega’s. En ook in het weekend probeer ik zoveel mogelijk naar buiten te gaan. Ik ontdekte zelfs een heerlijk natuurgebied op een boogscheut van mijn huis waar het heerlijk wandelen is. En toen ik net voor Nieuwjaar de Easy Origami Fold-a-day Calender zag, wist ik meteen wat dit een ideaal cadeautje voor mezelf was. Het is niet te geloven hoe leuk het is om ’s avonds enkele minuten uit te trekken om wat papier te plooien. Echt goed ben ik er niet in, maar toch slaag ik er in om pinguïns, kraanvogels, bootjes en schildpadden uit papier te toveren. Ik verbaas mezelf. En de zonen, die elke dag nieuwsgierig zijn naar wat ik gemaakt heb.

En ja, dat voor mezelf zorgen is een proces van vallen en opstaan. De ene week lukt het beter dan de andere, en er zijn weken waarop de stress weer de overhand neemt. Maar ik weet dat ik me daar niet druk in hoef te maken, dat het wel goed komt. Ik hoef alleen wat tijd te stelen. 🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s